به گزارش هرمزگان امروز، بررسی آگهیهای ثبتشده در بازه ۱ فروردین تا ۱ شهریور ۱۴۰۵ نشان میدهد مجموع ارزش آگهیهای ارجاعشده به ۱۱ رسانه ی هرمزگان ، حدود ۲ میلیارد و ۸۳۵ میلیون تومان بوده است.
در این میان، صبح ساحل با حدود ۹۱۳ میلیون تومان بیشترین مبلغ آگهی را داشته است. پس از آن دریای اندیشه با حدود ۵۷۵ میلیون تومان، ندای هرمزگان با بیش از ۵۶۴ میلیون تومان و دریا با حدود ۴۳۵ میلیون تومان قرار گرفتهاند.
پس از این چهار رسانه، بشارت کیش با حدود ۱۳۲ میلیون تومان، اقتصاد کیش با ۷۰ میلیون تومان، اخبار کیش با حدود ۴۵ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان، امید ساحل هرمزگان با ۴۰ میلیون تومان، لوار جنوب با حدود ۳۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، صدف خلیج فارس با حدود ۲۲ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان و آفتاب جنوب با حدود ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان قرار دارند.
چهار رسانه نخست، یعنی صبح ساحل، دریای اندیشه، ندای هرمزگان و دریا، در مجموع نزدیک به ۲ میلیارد و ۴۸۷ میلیون تومان آگهی داشتهاند و بخش عمده ارزش آگهیهای محاسبهشده در این بازه به این چهار عنوان اختصاص یافته است.
بررسی جزئیات آگهیها نشان میدهد بخشی از مبالغ عمده از سوی دستگاههای اجرایی و مجموعههای عمومی استان به مطبوعات ارجاع شده است.
در مورد صبح ساحل، اداره کل راهداری و حملونقل جادهای هرمزگان با حدود ۴۷۶ میلیون تومان بیشترین سهم را داشته است. پس از آن راه و شهرسازی با حدود ۹۸ میلیون تومان، شرکت شهرکهای صنعتی با حدود ۷۷ میلیون تومان، شهرداری بندرعباس با حدود ۷۰ میلیون تومان و شرکت پشتیبانی امور دام با حدود ۵۶ میلیون تومان قرار دارند.
برای دریای اندیشه، راهداری با حدود ۱۵۰ میلیون تومان و راه و شهرسازی با حدود ۱۲۰ میلیون تومان از مهمترین آگهیدهندگان بودهاند و شهرداری حاجیآباد نیز حدود ۹۰ میلیون تومان آگهی به این روزنامه داشته است.
در ندای هرمزگان، راه و شهرسازی با حدود ۱۸۰ میلیون تومان و راهداری با حدود ۱۲۰ میلیون تومان بیشترین سهم را دارند.
در روزنامه دریا نیز راه و شهرسازی و راهداری هرکدام حدود ۱۰۰ میلیون تومان آگهی داشتهاند و پس از آنها اداره ورزش و جوانان و شرکت پشتیبانی امور دام هرکدام با حدود ۴۰ میلیون تومان قرار گرفتهاند.
تعداد آگهی، همه ماجرا نیست
تعداد آگهیها الزاماً نشاندهنده سهم مالی بیشتر نیست. برخی مطبوعات در تعداد قابل توجهی از ردیفهای آگهی دیده میشوند، اما مجموع مبلغ آنها بسیار کمتر از روزنامههای صدر فهرست است.
برای نمونه، لوار جنوب و امید ساحل هرمزگان در تعداد زیادی از آگهیها حضور دارند، اما ارزش مالی ثبتشده برای آنها فاصله زیادی با صبح ساحل، دریای اندیشه، ندای هرمزگان و دریا دارد.
در کنار انتشار این ارقام، یک پرسش ساده هم وجود دارد؛ شهروندی که امروز در بندرعباس یا سایر شهرهای هرمزگان بخواهد نسخه چاپی این روزنامهها را تهیه کند، باید به کجا مراجعه کند؟
چند کیوسک یا مرکز فروش مطبوعات این عناوین را عرضه میکنند؟ تیراژ واقعی آنها چقدر است و چه میزان از نسخههای چاپی واقعاً به دست مخاطب میرسد؟
این موضوع درباره آگهیهای مناقصه، مزایده و فراخوان اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا فلسفه انتشار چنین آگهیهایی، دسترسی عمومی به اطلاعات است و صرف چاپ شدن آنها نمیتواند بهتنهایی نشاندهنده تحقق این هدف باشد.
سهم بیشتر، انتظار بیشتر
دریافت آگهی از دستگاههای عمومی بخشی از فعالیت اقتصادی مطبوعات است و صرف دریافت آگهی، ایرادی متوجه یک رسانه نمیکند.اما وقتی یک روزنامه در مدت پنج ماه صدها میلیون تومان آگهی از دستگاههای اجرایی دریافت میکند، طبیعی است که مخاطب بپرسد این رسانه تا چه اندازه عملکرد همان دستگاهها را مستقل و مستمر پیگیری میکند؟
چه میزان گزارش میدانی و محتوای اختصاصی درباره مسائل مردم منتشر میشود؟ سهم تولید تحریریه در برابر بازنشر اخبار روابط عمومیها چقدر است؟ و آیا برخورداری بیشتر از آگهی، در کیفیت و اثرگذاری رسانهای نیز قابل مشاهده است؟
ارقام آگهی بهتنهایی درباره کیفیت یا استقلال هیچ رسانهای حکم صادر نمیکند، اما انتشار شفاف آنها به مخاطب امکان میدهد در کنار میزان برخورداری، عملکرد رسانهها را نیز ببیند و درباره آن قضاوت کند.
توضیح: ارقام این گزارش بر اساس «مبلغ آگهی» ثبتشده محاسبه شده و الزاماً به معنای مبلغ نهایی پرداختشده یا تسویهشده با هر رسانه نیست.
