به گزارش هرمزگان امروز ، صبا فولاد خلیج فارس در دوره ششماهه منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ درآمد عملیاتی خود را با رشد ۸۸ درصدی به حدود ۱۱ هزار و ۶۳ میلیارد تومان رساند و سود ناخالص آن نیز ۱۵۳ درصد افزایش یافت. با این حال، سود عملیاتی شرکت از ۱۶۰ میلیارد تومان سود به حدود ۴۸۵ میلیارد تومان زیان تبدیل شد.
سود خالص فصبا با رشد ۱۷۴ درصدی به حدود ۳۵۷ میلیارد تومان رسید؛ رشدی که عمدتاً متکی به درآمدهای غیرعملیاتی، بهویژه سود تسعیر ارز، بوده است. همزمان، منفیشدن جریان نقد عملیاتی، کاهش موجودی نقد و رشد ۱۵۰ درصدی تسهیلات مالی، فشار بر سرمایه در گردش و ریسک کیفیت سود شرکت را برجسته میکند.
صورتهای مالی میاندورهای حسابرسیشده فصبا با گزارش بررسی اجمالی مشروط نشان میدهد درآمدهای عملیاتی شرکت در ششماهه منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ به ۱۱ هزار و ۶۳ میلیارد تومان رسیده است. این رقم در مقایسه با درآمد ۵ هزار و ۸۷۲ میلیارد تومانی دوره مشابه سال قبل، ۸۸ درصد افزایش نشان میدهد.
فروش داخلی شرکت حدود ۴ هزار و ۴۷۴ میلیارد تومان و فروش صادراتی آن حدود ۶ هزار و ۵۹۰ میلیارد تومان بوده است. جمع این دو رقم با درآمد عملیاتی دوره مطابقت دارد و نشان میدهد نزدیک به ۶۰ درصد درآمد عملیاتی فصبا از فروش صادراتی به دست آمده است.
بهای تمامشده درآمدهای عملیاتی از ۵ هزار و ۱۸۳ میلیارد تومان به ۹ هزار و ۳۲۲ میلیارد تومان افزایش یافت. رشد ۸۰ درصدی بهای تمامشده کمتر از رشد درآمد بود و در نتیجه، سود ناخالص از ۶۸۸ میلیارد تومان به یکهزار و ۷۴۱ میلیارد تومان رسید.
حاشیه سود ناخالص نیز از ۱۱.۷۲ درصد در دوره مشابه سال قبل به ۱۵.۷۵ درصد افزایش یافت که معادل ۴.۰۳ واحد درصد بهبود است. شرکت رشد نرخ فروش صادراتی، مدیریت موجودی و پوشش افزایش هزینه ساخت هر تن از محل رشد نرخ متوسط فروش را از عوامل این تغییر اعلام کرده است.
با وجود بهبود حاشیه سود ناخالص، این روند در سطح سود عملیاتی حفظ نشد. هزینههای فروش، اداری و عمومی با افزایش ۱۱ درصدی از حدود ۷۴۱ میلیارد تومان به ۸۲۴ میلیارد تومان رسید. همچنین سایر هزینههای عملیاتی از حدود ۸۱ میلیارد تومان به یکهزار و ۵۳۰ میلیارد تومان افزایش یافت.
بخش عمده سایر هزینههای عملیاتی به زیان تسعیر بدهیهای ارزی مرتبط با عملیات، به مبلغ حدود یکهزار و ۴۹۲ میلیارد تومان، مربوط بوده است. در نتیجه، سود عملیاتی ۱۶۰ میلیارد تومانی دوره قبل به زیان عملیاتی حدود ۴۸۵ میلیارد تومانی تبدیل شد و حاشیه عملیاتی به منفی ۴.۳۸ درصد رسید.
فصبا در دوره جاری حدود ۳۵۷ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرد؛ در حالی که سود خالص دوره مشابه سال قبل حدود ۱۳۰ میلیارد تومان بود. به این ترتیب، سود خالص شرکت ۱۷۴ درصد افزایش یافت.
سود پایه هر سهم از ۲۷ ریال به ۷۵ ریال و سود خالص هر سهم از ۲۶ ریال به ۷۱ ریال رسید. با توجه به ثبت زیان عملیاتی، ترکیب سود شرکت نشان میدهد رشد سود خالص عمدتاً از فعالیت اصلی شرکت حاصل نشده است.
خالص سایر درآمدها و هزینههای غیرعملیاتی در دوره جاری حدود یکهزار و ۷۵۵ میلیارد تومان بود؛ در حالی که این رقم در دوره مشابه سال قبل حدود ۲۱۶ میلیارد تومان گزارش شده بود. در میان اقلام این بخش، حدود یکهزار و ۵۲۸ میلیارد تومان سود ناشی از تسعیر یا تسویه داراییها و بدهیهای ارزی غیرمرتبط با عملیات شناسایی شده است.
همزمان، هزینه مالی شرکت از حدود ۲۴۷ میلیارد تومان به ۹۱۳ میلیارد تومان رسید و ۲۷۰ درصد افزایش یافت. هزینه مالی معادل حدود ۸.۲۶ درصد درآمد عملیاتی و بیش از نیمی از سود ناخالص دوره بوده است. به دلیل منفیبودن سود عملیاتی، نسبت هزینه مالی به سود عملیاتی به شکل متعارف قابل محاسبه نیست.
در صورت سود و زیان دوره، مالیات بر درآمدی شناسایی نشده است. گزارش حسابرس این موضوع را با اشاره به برخورداری شرکت از معافیتهای قانونی در دوره مورد گزارش توضیح داده است.
رشد داراییها همراه با افزایش اهرم بدهی
جمع داراییهای فصبا در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ به حدود ۲۶ هزار و ۷۱۳ میلیارد تومان رسید که در مقایسه با مانده ۳۰ آذر ۱۴۰۴، حدود ۳۲ درصد افزایش نشان میدهد.
داراییهای غیرجاری با رشد ۵۰ درصدی به ۱۲ هزار و ۴۳۷ میلیارد تومان رسید. در این بخش، داراییهای ثابت مشهود با افزایش ۵۸ درصدی، مهمترین عامل رشد بودهاند. این تغییر با سرمایهگذاری شرکت در پروژه احداث واحد احیای مستقیم ۲ همراستا است.
پیشرفت فیزیکی پروژه احیای مستقیم ۲ در پایان دوره ۵۴ درصد اعلام شده و شرکت پیشرفت ۶۱ درصدی را برای پایان شهریور ۱۴۰۵ برآورد کرده است. تاریخ برآوردی بهرهبرداری از این پروژه نیز ۲۹ اسفند ۱۴۰۶ اعلام شده است.
داراییهای جاری با رشد ۱۹ درصدی به ۱۴ هزار و ۲۷۶ میلیارد تومان رسید؛ اما بدهیهای جاری با افزایش ۵۲ درصدی به ۱۹ هزار و ۳۹۹ میلیارد تومان رسید. در نتیجه، نسبت جاری شرکت حدود ۰.۷۴ است؛ یعنی داراییهای جاری برای پوشش کامل بدهیهای جاری کفایت نمیکند.
پس از کسر موجودی مواد و کالا و سفارشها و پیشپرداختها، داراییهای سریع شرکت حدود ۵ هزار و ۵۲۱ میلیارد تومان و نسبت سریع حدود ۰.۲۹ محاسبه میشود. این نسبت نشان میدهد ایفای تعهدات کوتاهمدت شرکت به فروش موجودی، وصول مطالبات یا دریافت منابع مالی جدید وابستگی قابل توجهی دارد.
موجودی مواد و کالا با رشد ۷۷ درصدی به حدود ۷ هزار و ۹۲۶ میلیارد تومان رسید. دریافتنیهای تجاری و سایر دریافتنیها نیز با رشد ۱۶ درصدی به حدود ۴ هزار و ۹۴۲ میلیارد تومان افزایش یافت.
در سوی بدهیها، پرداختنیهای تجاری و سایر پرداختنیها با افزایش ۷۰ درصدی به ۹ هزار و ۵۹۱ میلیارد تومان رسید. همزمانی رشد موجودی، مطالبات و پرداختنیها با کاهش وجه نقد، سرمایه در گردش را به یکی از نقاط حساس گزارش تبدیل کرده است.
جمع بدهیهای شرکت حدود ۱۹ هزار و ۵۶۱ میلیارد تومان و حقوق مالکانه آن حدود ۷ هزار و ۱۵۲ میلیارد تومان بوده است. بر این اساس، نسبت بدهی به دارایی به حدود ۷۳.۲۴ درصد میرسد.
جریان خالص خروج نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی فصبا در دوره جاری حدود ۲ هزار و ۹۴۹ میلیارد تومان بود؛ در حالی که شرکت در دوره مشابه سال قبل یکهزار و ۲۰۴ میلیارد تومان ورود نقد عملیاتی ثبت کرده بود.
خروج نقد عملیاتی بیش از ۸ برابر سود خالص دوره بوده است. این فاصله قابل توجه میان سود حسابداری و جریان واقعی وجه نقد، نشان میدهد تبدیل سود شناساییشده به نقد با چالش جدی مواجه بوده است. رشد موجودی و مطالبات و افزایش تعهدات تجاری، از عواملی هستند که باید در دورههای بعد مورد توجه قرار گیرند.
فعالیتهای سرمایهگذاری نیز حدود ۳ هزار و ۸۵۶ میلیارد تومان خروج نقد ایجاد کرد. بخش عمده این خروج به پرداخت حدود ۳ هزار و ۹۴۳ میلیارد تومان برای خرید داراییهای ثابت مشهود مربوط بوده است.
در مقابل، فعالیتهای تأمین مالی حدود ۳ هزار و ۷۹۲ میلیارد تومان ورود خالص نقد داشت. شرکت طی دوره حدود ۸ هزار و ۲۵۵ میلیارد تومان تسهیلات دریافت کرد و حدود ۳ هزار و ۹۳۲ میلیارد تومان بابت اصل تسهیلات و ۵۳۱ میلیارد تومان بابت سود تسهیلات پرداخت کرد.
مانده تسهیلات مالی در پایان دوره به حدود ۷ هزار و ۶۲۹ میلیارد تومان رسید که در مقایسه با پایان سال مالی قبل، ۱۵۰ درصد بیشتر است.
ترکیب جریانهای عملیاتی، سرمایهگذاری و تأمین مالی باعث کاهش خالص موجودی نقد به میزان حدود ۳ هزار و ۱۳ میلیارد تومان شد. موجودی نقد پایان دوره حدود ۵۳۷ میلیارد تومان بود که نسبت به مانده ۲ هزار و ۲۲ میلیارد تومانی پایان سال مالی قبل، ۷۳ درصد کاهش نشان میدهد.
اثر مثبت تغییرات نرخ ارز به مبلغ حدود یکهزار و ۵۲۸ میلیارد تومان، بخشی از اثر خروج خالص جریانهای نقدی را جبران کرد؛ با این حال، وجه نقد پایان دوره همچنان بهطور محسوسی کمتر از ابتدای سال مالی بود.
برآورد مدیریت و ریسکهای پیشرو
مدیریت برای دوره ششماهه منتهی به ۳۰ آذر ۱۴۰۵، فروش حدود ۳۳ هزار و ۴۷۱ میلیارد تومان را برآورد کرده است. این رقم صرفاً برآورد عملکرد ششماهه دوم سال مالی است و نباید بهعنوان پیشبینی کل سال در نظر گرفته شود.
در این برآورد، فروش داخلی حدود ۱۷ هزار و ۶۹۰ میلیارد تومان و فروش صادراتی حدود ۱۵ هزار و ۷۸۰ میلیارد تومان پیشبینی شده است. شرکت همچنین تولید ۷۱۰ هزار و ۳۵۲ تن و فروش ۸۰۴ هزار تن بریکت آهن اسفنجی را برای دوره آتی برآورد کرده است. این ارقام برنامه مدیریت هستند و عملکرد تحققیافته محسوب نمیشوند.
گزارش تفسیری مدیریت، احتمال افزایش هزینه انرژی، رشد قیمت مواد اولیه بهویژه گندله، مشکلات حملونقل و افزایش هزینههای اداری و فروش را از عوامل اثرگذار بر عملکرد دوره آتی معرفی کرده است.
هزینه مالی برآوردی برای ششماهه آتی نیز ۱۲ هزار و ۱۰۰ میلیارد ریال اعلام شده است. همزمان، تکمیل پروژه احیای مستقیم ۲ به منابع مالی قابل توجهی نیاز دارد و هزینه برآوردی تکمیل آن ۱۸۰ هزار میلیارد ریال اعلام شده است.
نسبتهای پایین نقدینگی، منفیبودن جریان نقد عملیاتی و افزایش بدهیهای مالی، ریسک تأمین منابع این پروژه را در کنار فرصت افزایش ظرفیت تولید برجسته میکند.
گزارش بررسی اجمالی حسابرس با نتیجهگیری مشروط منتشر شده است. مبنای این نتیجهگیری، پروندههای مالیات عملکرد سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳، جرایم ماده ۱۶۹ سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ و موارد مرتبط با مالیات بر ارزش افزوده بوده است.
شرکت نسبت به مبانی تشخیص مالیات عملکرد و جرایم ماده ۱۶۹ اعتراض کرده و ذخیرهای بابت آنها در حسابها نگرفته است. حسابرس همچنین درباره بدهی و اعتبارات مالیات بر ارزش افزوده و آثار تعدیلات احتمالی ابهام مطرح کرده و اعلام کرده است که تعیین آثار مالی این موارد در زمان تهیه گزارش امکانپذیر نیست.
گزارش حسابرس همچنین بر ابهام موجود درباره دعاوی حقوقی له و علیه شرکت تأکید کرده است. این موضوع بر نتیجهگیری مشروط حسابرس اثر جداگانهای نداشته است.
جمعبندی
صورتهای مالی فصبا دو تصویر متفاوت ارائه میکند. از یکسو، رشد فروش، افزایش حاشیه سود ناخالص و پیشرفت پروژه احیای مستقیم ۲ ظرفیتهای عملیاتی و توسعهای شرکت را نشان میدهد. از سوی دیگر، تبدیل سود عملیاتی به زیان، جهش هزینه مالی، زیان تسعیر بدهیهای ارزی عملیاتی، خروج نقد از فعالیت اصلی و افزایش اهرم مالی، پایداری سودآوری را با ابهام مواجه کرده است.
در این شرایط، کیفیت سود خالص، وصول مطالبات، گردش موجودی، کنترل بدهیها و نحوه تأمین منابع پروژه احیای مستقیم ۲، از متغیرهای تعیینکننده عملکرد فصبا در دورههای آینده خواهند بود.
