به گزارش هرمزگان امروز، ما درباره توان متخصصان ایرانی برای طراحی و اجرای طرحهای جدید در صنعت نفت تردیدی نداریم و اصل استفاده از فناوری، پژوهش و آزمونهای صنعتی نیز محل مناقشه نیست؛ اما یک سؤال ساده همچنان بیپاسخ مانده است: وقتی محصول یک طرح آزمایشی وارد شبکه عمومی توزیع میشود، مردم چه حقی برای اطلاع از آن دارند؟
آقای رئیسجمهور؛ مسئله امروز مخالفت با دانشمندان، مهندسان یا صنعت پالایش کشور نیست. مسئله این است که شرکت ملی پالایش و پخش تأیید کرده بنزین تولیدشده با کمتر از نیم درصد متانول در پالایشگاه ستاره خلیج فارس، پس از کنترل کیفی به شبکه توزیع منتقل شده است.
همزمان همین اقدام در توضیحات رسمی، «آزمایشی» و «ارزیابی مقدماتی» توصیف شده است.اگر طرح آزمایشی بوده و محصول آن نیز وارد شبکه توزیع شده، مردم حق دارند بدانند این سوخت کجا رفته است.
چه حجمی از این بنزین وارد شبکه شده؟ در کدام استانها توزیع شده؟ آیا در جایگاههای عمومی عرضه شده؟ در چه بازه زمانی؟ و مصرفکنندهای که این بنزین را در باک خودروی خود دریافت کرده، اساساً از این موضوع اطلاع داشته است؟
این مطالبه نه مخالفت با پیشرفت است و نه زیر سؤال بردن متخصصان کشور.پرسش درباره حق اطلاع، شفافیت و مسئولیت در برابر اموال مردم است.مردمی که در سختترین شرایط اقتصادی و اجتماعی در کنار کشور ایستادهاند، دستکم حق دارند بدانند چه تصمیمهایی مستقیماً با دارایی و زندگی روزمره آنها در ارتباط است.
امروز برای بسیاری از خانوارها خودرو یک کالای تجملاتی نیست؛ بخشی از سرمایه خانواده و ابزار کار و زندگی آنهاست. در شرایطی که تعمیر برخی قطعات سیستم سوخترسانی خودرو میتواند هزینه سنگینی بر خانواده تحمیل کند، شفافیت درباره یک طرح آزمایشی انتظار زیادی نیست.
شرکت ملی پالایش و پخش اعلام کرده محموله بنزین حاوی متانول پیش از ورود به شبکه از نظر پارامترهای کیفی تأیید شده است. این توضیح از نظر فنی مهم است، اما پرسش دیگری همچنان باقی میماند.
اگر بعدها مالک خودرویی مدعی شود خرابی سیستم سوخترسانی یا بخش دیگری از خودروی او ناشی از مصرف این سوخت بوده، باید به کجا مراجعه کند؟ پالایشگاه ستاره خلیج فارس؟ شرکت ملی پالایش و پخش؟ شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی؟ یا نهادی دیگر؟
آیا پیش از اجرای این طرح، سازوکاری برای ثبت، بررسی کارشناسی و جبران خسارت احتمالی مصرفکنندگان طراحی شده بود؟ اگر چنین سازوکاری وجود دارد، چرا به مردم اعلام نشده است؟
موضوع دیگری که بر ضرورت شفافسازی میافزاید، تفاوت روایتهای منتشرشده درباره میزان متانول است. در گزارشهای اولیه از ۳ درصد سخن گفته شد، در روایت دیگری عدد یک درصد مطرح شد و در توضیحات بعدی میزان واقعی مورد استفاده کمتر از نیم درصد اعلام شد.
ممکن است برای هر یک از این اعداد توضیح فنی مشخصی وجود داشته باشد. مطالبه ما نیز دقیقاً همین است: آن توضیح را به مردم بدهید.
اگر ۳ درصد صرفاً سقف استاندارد یا سناریوی فنی بوده، اعلام شود.اگر یک درصد مربوط به مرحله دیگری از مطالعات بوده، توضیح داده شود.اگر در اجرای واقعی فقط کمتر از نیم درصد متانول استفاده شده، حجم دقیق محصول و سرنوشت آن نیز اعلام شود.
اما این ماجرا فقط یک مطالبه ملی از دولت و وزارت نفت نیست؛ استان هرمزگان نیز مستقیماً در مرکز این پرونده قرار دارد.
پالایشگاه ستاره خلیج فارس در هرمزگان قرار دارد و طبیعی است مردم استان بخواهند بدانند آیا بخشی از محصول این طرح آزمایشی در خود هرمزگان توزیع شده است یا خیر.
از این رو، انتظار میرود استاندار هرمزگان بهعنوان عالیترین مقام اجرایی دولت در استان نیز روشن کند آیا استانداری از اجرای این طرح و انتقال محصول آن به شبکه توزیع اطلاع داشته است یا خیر.
اگر بخشی از این سوخت در هرمزگان عرضه شده، در چه شهرها، مناطق یا جایگاههایی بوده است؟
آیا استانداری از شرکت پخش فرآوردههای نفتی استان درباره مسیر توزیع، حجم محموله و زمان عرضه گزارش خواسته است؟
و اگر تاکنون چنین گزارشی دریافت نشده، آیا استاندار هرمزگان حاضر است برای روشن شدن ابعاد موضوع، این اطلاعات را از دستگاههای مسئول مطالبه و در اختیار مردم قرار دهد؟ آقای استاندار؛ مردم هرمزگان حق دارند بدانند آیا بنزین آزمایشی تولیدشده در پالایشگاه ستاره خلیج فارس، در جایگاههای همین استان هم توزیع شده است یا خیر.
اگر پاسخ مثبت است، مسیر و زمان توزیع آن اعلام شود.اگر پاسخ منفی است، همین موضوع نیز میتواند بهصورت رسمی و شفاف اعلام شود و بخشی از نگرانیهای افکار عمومی را کاهش دهد.شفافیت نه مانع پیشرفت علمی است و نه شأن صنعت نفت را پایین میآورد؛ برعکس، انتشار اطلاعات دقیق میتواند بسیاری از نگرانیها و شایعات را پایان دهد.
آقای رئیسجمهور؛ ما نمیگوییم این بنزین حتماً به خودروها آسیب زده است. چنین ادعایی نیازمند مستندات علمی و فنی است.
ما حتی نمیگوییم اصل اجرای این طرح اشتباه بوده است.سؤال ما روشنتر از این حرفهاست:وقتی تصمیمی آزمایشی به شبکه عمومی و زندگی مردم میرسد، آیا مردم حق ندارند بدانند؟
اگر بنزین حاوی متانول کاملاً ایمن و منطبق با استاندارد بوده، مستندات، نتایج آزمونها، حجم و مناطق توزیع آن اعلام شود.
اگر احتمال خسارتی وجود ندارد، مسئولان صریحاً این موضوع را اعلام کنند و مسئولیت آن را بپذیرند.
و اگر احتمال خسارتی هرچند اندک وجود دارد، مسیر ثبت ادعا، بررسی کارشناسی و جبران خسارت مصرفکنندگان از همین امروز مشخص شود.
مردم از دولت امتیاز ویژهای نمیخواهند.فقط سهمی از حق دانستن درباره تصمیمهایی میخواهند که مستقیماً وارد باک خودرو، زندگی و داراییشان میشود.
